Rozrzedzenia warstwy ozonowej
Drugie zjawisko, które zmienia warunki życia w biosferze, to tzw. dziura ozonowa (rozrzedzenie ozonowe). W wyższej warstwie atmosfery - stratosferze (ok. 16-50 km wysokości) - występuje trójatomowy tlen (03) - ozon, który tworzy warstwę wokół naszego globu i pochłania promieniowanie ultrafioletowe.
. W ostatnich latach warstwa ozonu zmniejsza się, bo rozkładają go różne gazy, takie jak freony używane w lodówkach i aerozolach. Freony podczas rozpadu uwalniają atom chloru, który rozbija cząsteczkę ozonu (03) i odrywa od niej jeden atom tlenu. Z tlenem chlor tworzy połączenie nietrwałe. Atom tlenu odłącza się od chloru i łączy się z atomem tlenu oderwanym od innej cząsteczki ozonu, w wyniku czego powstaje cząsteczka tlenu.
Wolny atom chloru rozbija następną cząstkę ozonu. Następuję rozrzedzenie warstwy ozonowej. W miejscach silnego rozrzedzenia, zwanych dziurami ozonowymi, łatwiej przenikają promienie ultrafioletowe.
W Internecie: